Onlangs bood Annemie Struyf voor de lezers van het Nieuwsblad een inkijk in een stukje van haar werkomgeving. In haar ‘atelier’ neemt een hangmat een belangrijke plaats in. Dit is wat erbij stond :

“De hangmat symboliseert het begin van mijn journalistieke carrière. Ik kon toen een reportage maken over de Andes oversteken te paard. Dat sprak enorm tot mijn verbeelding. Ik kon niet paardrijden, maar volgde vijf lessen om de reportage te kunnen maken. Het is uiteindelijk één van de mooiste tochten van mijn leven geworden. Ik kocht de hangmat op het einde van de reis. Dankzij mijn beroep heb ik veel angsten kunnen overwinnen, die ik als mens, als niet-journalist nooit had overwonnen. De journalistiek heeft me boven mezelf helpen uitstijgen. Daar ben ik het vak heel dankbaar voor.”

Dat stukje hangt nu op mijn werkplek. Mijn ‘territorium’ strekt zich dan wel niet zo ver uit en mijn belevenissen zijn dan wel niet zo spectaculair, maar er hangt toch wel iedere keer een vleugje avontuur in de lucht als ik op pad ben.