Eigenlijk ben ik druk aan het werk, maar even snel tussendoor meegeven wat ik onlangs gelezen heb. Uit pure jeugdsentiment.

De Paradijsvogels door Gaston-Marie Martens. Het boek stond ooit in de rekken in de bibliotheek in mijn eigen dorp – waar ik nooit geweest ben en waarvan ik sterke vermoedens heb dat die niet meer bestaat – maar werd vorig jaar door de hoofdbibliotheek ‘afgevoerd’. Leuk om het boek te lezen waarop de tv-serie die ik in mijn kindertijd samen met mijn ouders bij mijn grootouders verslonden heb, gebaseerd is.

Ik heb je verwittigd, puur jeugdsentiment. Ik had er ooit een hartsgrondige hekel aan. En toch redde ik het uit dezelfde uitverkoop. Het stond ooit in de uitleenpost in een naburige gemeente – waar volgens mijn ooit aangevat stamboomonderzoek tot begin vorige eeuw enkele van mijn voorouders woonden – voor het in mijn boekenkast terecht kwam. De titel ? Hou je goed vast. De trein der traagheid van Johan Daisne. Ik overleefde de lectuur zonder een nieuw trauma op te doen. Ik vraag me nu eigenlijk af waar de hele hetze tijdens mijn secundair eigenlijk om draaide. Het is veel te moeilijk voor een (hoe jong was ik toen ?) 13-16-jarige, maar verder vind ik geen grondige reden waarom ik jaren met weerzin aan de honderdenzes pagina’s teruggedacht heb.

En nu weer aan het werk, D.